Zanim powstała pracownia

Pracownia Psychologii Klinicznej powstała we wrześniu 2005 roku.

Przed jej utworzeniem w Wielkopolskim Centrum Onkologii na stanowiskach psychologów pracowały- śp. mgr Barbara Gosieniecka- związana głównie z Oddziałem Chirurgii Onkologicznej II i Towarzystwem Przyjaciół Amazonek, dr Jadwiga Łuczak-Wawrzyniak – zatrudniona na Oddziale Radioterapii i Onkologii Ginekologicznej, mgr Dorota Nowak zatrudniona na Oddziale Chemioterapii oraz mgr Dorota Gołąb – od 1992 roku opiekująca się pacjentami oddziałów: Chemioterapii i Chirurgii Onkologicznej I.

Jeszcze przed utworzeniem Pracowni od 1992 roku na terenie szpitala organizowane były grupowe zajęcia dla pacjentów na temat metod odprężenia i roli nastawienia do leczenia.
W trakcie spotkań przedstawiane były pacjentom podstawowe zależności pomiędzy sferą psychiki a funkcjami organizmu, główne założenia metody C. Simontona oraz przykładowe ćwiczenie odprężenia z wizualizacją bezpiecznego miejsca. Były one kontynuacją zajęć Mariusza Wirgi i Fundacji „Alterna”.
Spotkania odbywały się w bibliotece szpitala; zazwyczaj zajęcia te stanowiły początek spotkań indywidualnych psychologa z pacjentami- już w trakcie ich pobytu na poszczególnych oddziałach.

Kilka lat trwały też spotkania grupy wsparcia dla pacjentów. Spotkania odbywały się w godzinach popołudniowych w poniedziałki- ich uczestnikami były osoby chore lub ich opiekunowie ( osoby wspierające). Tematem spotkań były aktualne problemy uczestników zajęć.

Mgr Barbara Gosieniecka- współpracowała z działem rehabilitacji- spotykając się z paniami po mastektomii oraz z Towarzystwem Przyjaciół Amazonek, prowadząc m.in. szkolenia dla pań "Ochotniczek".

Jeszcze przed utworzeniem pracowni psychologii- rozpoczęły się zajęcia z choreoterapii w Klubie Amazonek oraz współpraca z UAM w Poznaniu polegająca na prowadzeniu praktyk dla studentów V roku psychologii w ramach tzw. ścieżki psychoonkologicznej.

Jednak zasadniczą formą pracy psychologów zatrudnionych w Wielkopolskim Centrum Onkologii były zawsze rozmowy indywidualne z pacjentami w trakcie ich hospitalizacji.